Pani Maria Piersa – urodziła się 30 lipca 1925 roku w Ostrołęce. Jest córką Bronisławy i Wincentego Mróz, posiada wykształcenie wyższe zawodowe (filologia polska). Żona Józefa Piersy – żołnierza w bitwie pod Monte Casino i innych walk na Zachodzie, matka 3 synów. To długoletnia nauczycielka (od 1953 roku nieprzerwanie aż do 1991 roku) i kierownik szkoły w Obierwi i Szafarni, a następnie kierownik (dyrektor) Szkoły Podstawowej dla Pracujących w Ostrołęce. Pani Maria Piersa to szczególnie zasłużona nauczycielka dla mieszkańców Ostrołęki i jej okolic. W zawodzie przepracowała 45 lat, z czego 37 jako dyrektor Szkoły Podstawowej dla Pracujących, dzięki której tysiące osób zdobyło wykształcenie podstawowe. Szczególnie zasłużona w rozwoju oświaty dla dorosłych dzięki dobrej współpracy z władzami samorządowymi, oświatowymi oraz zakładami pracy. Pani Piersa to organizatorka różnorodnych form szkolnictwa dla dzieci i osób dorosłych (walka z analfabetyzmem), działaczka społeczna, założycielka i przewodnicząca koła Ludowych Zespołów Sportowych i Koła Gospodyń Wiejskich. Członek Zarządu Powiatowego Ligi Kobiet w Ostrołęce, członek Towarzystwa Przyjaciół Ostrołęki, w Związku Nauczycielstwa Polskiego wiceprezes Ogniska i przewodnicząca Komisji Socjalnej. Radna Miejskiej, Powiatowej i Wojewódzkiej Rady Narodowej, m.in. członek Prezydium Rady oraz przewodnicząca Komisji Oświaty, Kultury, Zdrowia i Sportu. Pani Maria Piersa była w poczcie sztandarowym przejmującym od władz państwowych Order Sztandaru Pracy II Klasy (27 października 1979 r.) oraz Matką Chrzestną sztandaru miasta. W dniu 22 maja 1994 r. na Fortach Bema w trakcie obchodów Dni Ostrołęki odbyła się uroczystość poświęcenia i nadania sztandaru Miasta Ostrołęki. Chrzestnymi sztandaru byli Maria Piersa, Kazimierz Karaszewski i Tadeusz Choromański. Posiada wiele wysokich odznaczeń m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Zasłużony Nauczyciel PRL, Złotą Odznakę Związku Nauczycielstwa Polskiego, Medal „Za Zasługi dla Miasta Ostrołęki”. Bezinteresowna, serdeczna i życzliwa dla wszystkich, ciesząca się niezwykłym szacunkiem i uznaniem. Jako motto swego życia wybrała sentencję Cycerona – „O wielkości człowieka świadczy jego osobowość, a nie zajmowane stanowisko”.